javier-trueba-iqpr1xkf5f0-unsplash

Onderwijsministers: kennis bundelen voor betere kwaliteit onderwijs

Publicatie:
25 februari 2021

Verbetering van de kwaliteit en kansengelijkheid in het onderwijs vraagt om structurele aandacht. Een betere benutting van kennis kan een belangrijke bijdrage leveren aan onderwijs dat werkt voor alle leerlingen en studenten. De onderwijsinspectie signaleert al geruime tijd dat beschikbare kennis nu niet optimaal wordt gebruikt voor het verbeteren van onderwijs op scholen, instellingen en opleidingen. Dit geldt voor alle onderwijssectoren, van het primair onderwijs tot het wetenschappelijk onderwijs, al is de problematiek in iedere onderwijssector net verschillend.

Ook onderwijsbeleid kan meer en beter gebaseerd worden op wat er bekend is over beleidstheorie en effect van interventies. Dit schrijven onderwijsministers Slob en Van Engelshoven aan de Tweede Kamer. Zij reageren daarmee op het rapport ‘Omwille van goed onderwijs, verkenning scenario’s kennisinfrastructuur onderwijs’ van de Galan Groep.

Deze Galan-verkenning hadden de ministers gevraagd naar aanleiding van eerdere adviezen die in november 2019 zijn verschenen ‘Slimme verbindingen’ van de Landelijke Werkgroep Kennisinfrastructuur van de sectorraden en ‘Samen ten dienste van school’ van de Onderwijsraad. De brief gaat tevens in op het TIAS-onderzoek ‘Zicht op sturingsdynamiek’ uit 2017.

Er zijn verschillende redenen waarom scholen, opleidingen en instellingen nu onvoldoende gebruik maken van kennis van effectieve praktijken om hun onderwijs te verbeteren. De verkenning van de Galan Groep benoemt mede op basis van de eerdere rapporten van de Landelijke Werkgroep Kennisinfrastructuur van de sectorraden en Onderwijsraad de volgende knelpunten:
• Er is de nodige kennis, maar deze is vaak niet in overzichtelijke en bruikbare vorm voor het onderwijs (en het beleid) beschikbaar
• Weinig onderlinge deling van kennis en weinig vertaling van lokale kennisopbouw via co-creatie naar generieke kennis
• Beperkte onderzoeks- en evaluatiecultuur op scholen
• Weinig aandacht voor sectoroverstijgende vraagstukken

Ook in de coronacrisis liepen scholen, opleidingen en instellingen er tegenaan dat er, bijvoorbeeld op het gebied van digitalisering, te weinig voor scholen en opleidingen makkelijk vindbare kennis was om goed gebruik te kunnen maken van elders al beproefde methodieken.

In de verkenning worden drie scenario’s geschetst voor versterking van de kennisinfrastructuur: inzetten op de regio, landelijk kennis bundelen en ontsluiten en als derde thematisch innoveren. Volgens de Galan Groep vraagt uitvoering van een van deze scenario’s om gerichte, structurele investeringen tussen de 70 en 85 miljoen euro per jaar.

Gezien de verschenen rapporten lijkt een combinatie van regionale kennishubs en een vorm van een landelijk kenniscentrum het meest verstandig voor het aanpakken van de bovengenoemde knelpunten, vinden de ministers. Ook in het advies ‘Slimme verbindingen’ van de sectorraden wordt gepleit voor een combinatie van regionale en landelijke kennispunten.

‘Leraren leren het meest van elkaar. Ze vinden elkaars ervaringen belangrijk voor het verbeteren van onderwijs. Deze ervaringen kunnen nog meer worden gevoed door (wetenschappelijke) kennis. In regionale kennishubs vinden daarom kennisverspreiding, vraagarticulatie en samen onderzoeken plaats in netwerken van scholen. Dergelijke kennishubs kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan het versterken van regionale kennisecosystemen.’

Bij een landelijk kenniscentrum gaan de gedachten uit naar een ‘gezaghebbende, onafhankelijke autoriteit’ voor het hele onderwijs waar ook aandacht is voor bijvoorbeeld doorlopende leerlijnen en overgangen tussen sectoren. ‘Zo kunnen scholen, instellingen en opleidingen ook over sectoren heen van elkaar leren. Daarbij is uiteraard oog voor verschillen in bijvoorbeeld schaal en cultuur.’

Terug naar de lijst

Onze site maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikservaring. Bekijk onze privacyverklaring.

Sluit melding